Eetgewoontes en tafelmanieren wereldwijd

In Italië is koffie een belangrijk onderdeel van de cultuur. Toch zal je zelden een Italiaan een cappuccino zien drinken na 11 uur ’s ochtends. Melkkoffie wordt gezien als een ontbijtdrank, die je drinkt bij een croissant of zoet broodje. Bestel je na de lunch of het diner een cappuccino, dan kijken locals je vreemd aan. Na de maaltijd kies je beter voor een espresso, die als perfecte afsluiter van de maaltijd wordt beschouwd.

In zowel Egypte als Portugal geldt het als een belediging richting de kok als je om extra zout of peper vraagt. Daarmee suggereer je namelijk dat het gerecht niet goed op smaak is gebracht. De etiquette schrijft voor dat je het gerecht proeft zoals het geserveerd is, uit respect voor degene die het heeft bereid.

In Thailand hoort een vork niet rechtstreeks in de mond. De vork gebruik je om het eten op een lepel te schuiven, waarmee je dan eet. Wie in Thailand met alleen een vork eet, verraadt direct dat hij of zij een toerist is. Eetstokjes zul je in Thailand weinig aantreffen. Thailand is het enige land in het Verre Oosten waar het eten met stokjes niet gebruikelijk is.

In China is het gebruikelijk om na de maaltijd wat eten op je bord te laten liggen. Daarmee toon je dat je voldoende hebt gekregen. Maak je je bord helemaal leeg, dan kan dat worden opgevat als een signaal dat je nog honger hebt, wat weer als ongemakkelijk kan worden ervaren voor de gastheer of gastvrouw.

In Zuid-Korea draait veel om respect, zeker richting ouderen. Tijdens gezamenlijke maaltijden wacht iedereen tot de oudste aan tafel begint met eten. Pas daarna mag de rest starten. Ook wordt verwacht dat je schenkt en aanneemt met twee handen, en dat je je eettempo een beetje aanpast aan dat van de anderen.

Het tegenovergestelde van China geldt in India. Hier wordt juist gewaardeerd als je je bord helemaal leeg eet. Daarmee laat je zien dat je het eten lekker vond en dat je de moeite van de kok waardeert. Voedsel laten liggen kan daarentegen worden opgevat als ondankbaar of respectloos.

In Japan zijn eetstokjes onmisbaar aan tafel. Een belangrijke regel is dat je ze nooit rechtop in een kom rijst zet. Dat wordt namelijk geassocieerd met een boeddhistisch ritueel bij begrafenissen. Leg je stokjes altijd netjes naast je bord of op een houdertje. Ook doorgeven van eten van de ene stok naar de andere stok wordt vermeden, omdat dit eveneens een link heeft met rituelen rondom de dood.

Waar in veel landen pizza of een sandwich met de hand wordt gegeten, doe je dat in Chili met bestek. Zelfs gerechten die in andere landen als ‘fingerfood’ gelden, horen hier met mes en vork gegeten te worden. Wie toch zijn handen gebruikt, loopt het risico als onbeleefd te worden gezien.

In Frankrijk wordt brood vaak zonder bord geserveerd. Het is gebruikelijk om een stukje brood gewoon direct op het tafelkleed of je eigen servet te leggen. Snijd het niet met een mes, maar breek het met de hand in kleine stukjes. Brood gebruik je om saus of jus mee op te nemen, maar je veegt er nooit je bord helemaal mee leeg zoals in sommige andere landen gebruikelijk is.

Thee drinken is in het Verenigd Koninkrijk haast een kunstvorm. Er zijn talloze kleine etiquette-regels, waaronder dat je je lepel niet tegen het kopje laat rinkelen tijdens het roeren. Roer subtiel, zonder geluid, en leg daarna de lepel netjes neer op het schoteltje. Tegelijkertijd is het in Engeland ook ongepast om met volle mond te praten of te kauwen tijdens het drinken van je thee.